வியாழன், 21 நவம்பர், 2024

ரோஜாப்பூ வாசமலர்கள்

ரோஜாப்பூ வாசமலர்கள் என்கிற பழமையான இந்தப்பாடலை பாடியவர் சகோதரர் ஆர். ஜொசயா அவர்கள்.  அவரது சகோதிரி திருமதி. டாசனி அவர்களின்  திருமணம் 1962 ஆம் ஆண்டில் நாசரேத்தில் உள்ள செயிண்ட் ஜான்ஸ் கதீட்ரலில் வைத்து நடை பெற்றது. அப்பொழுது இந்தப்பாடலை எழுதி பாடினார். இன்று உலகமெங்கிலும் உள்ள தமிழ் கிறிஸ்தவ திருமணிங்களில் பாடப்பட்டு வருகின்றது.

புதன், 6 அக்டோபர், 2021

சத்தாய் நிஷ்களமாய்

 

 



சங்கராபரணம்                     ரூபகதாளம்


சத்தாய் நிஷ்களமாய் ஒரு சாமிய மும்மிலதாய்,

சித்தாய் ஆனந்தமாய்த் திகழ்கின்ற திரித்துவமே,

எத்தால் நானடியேன் கடைத்தேறுவன் என்பவந்தீர்ந்-துளூ

அத்தா, உன்னையல்லால் எனக்கார்துணை, யாருரவே?


எம்மாவிக்குருகி உயரீந்து புரந்ததற்கோர்

கைம்மா றுண்டுகொலோ? கடைகாறுங் கையடையாய்,

சும்மாரஷணைசெய். சொல்தந்திரம் யாதுமிலேன், 

அம்மான் உன்னையல்லால் எனக்கார் துணை, யாருரவே?


திரைசேர் வெம்பவமாம் கடல்மூழ்கிய தீயரெமைக்

கரைசேர்த் துய்க்கவென்றே புணையாயினை, கண்ணிலியான்

பரசேன் பற்றுகிலேன்ளூ என்னைப் பற்றிய பற்றுவிடாய்,

அரசே, உன்னையல்லால் எனக்கார்துணை, யாருரவே?


தாயே, தந்தைதமர் குருசம்பத்து நட்பெவையும்

நீயே எம்பெருமான், கதிவேறிலை நிண்ணயங்கான்ளூ

'ஏயே' என்றிகழும் உலகோடெனக் கென்னுரிமை?

ஆயே, உன்னையல்லால் எனக்கார்துணை, யாருரவே?


பித்தே றிச்சுழலும் ஜெகப்பேய்ப்பிடித் துப்பவத்தே

செத்தேன், உன்னருளால் பிழைத்தேன்மறு ஜென்மமதாய்ளூ 

எத்தோ ஷங்களையும் பொறுத்தென்றும் இரங்குகவென்-று

அத்தா, உன்னையல்லால் எனக்கார்துணை, யாருரவே?


துப்பார் சிந்தையிலேன் மறைந்தீட்டிய தொல்வினையும்

தப்பா தேவெளியா நடுநாளெனைத் தாங்கிக்கொள்ள,

இப்பா ருய்யவென்றே மனுக்கோலமெ டுத்த எங்கள்

அப்பா, உன்னையல்லால் எனக்கார்துணை, யாருரவே?



நிஷ்களமாய் - உருவமில்லாததாய்

ஒருசாமிய - ஒப்புமை

சித்தாய் - ஆவிக்குரியதாய்

புரந்ததற்கோர் - காப்பாற்றுவதற்கோர்

துய்க்க - தப்புவிக்க

புணையாயினை - தெப்பமானாய்

துப்பார் - அறிவுள்ள

மறைந்தீட்டிய - நாட்டிய


தமிழகத்திலுள்ள திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் கரையிருப்பு என்ற சிற்றூரில் ஏப்ரல் 23, 1827 அன்று பிறந்தார். இவரது தந்தையின் பெயர் சங்கர நாராயண பிள்ளைளூ தாயார் தெய்வ நாயகி அம்மையார். இவர்கள் வைணவ சமயத்தினர். ஆழ்ந்த தமிழ்ப் புலமையும், கல்வி அறிவும் மிக்கவர்கள். கிருஷ்ணப் பிள்ளையின் தந்தை கம்பராமாயணத்தை தொடர் சொற்பொழிவாக விளக்கியுரைக்கும் திறம் பெற்றவர். எனவே தனது மகனுக்கும் தக்க ஆசிரியர்கள் மூலமாக தமிழ்ப் பயிற்சி அத்துடன் வடமொழிப் பயிற்சியும் அளித்தார். தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள சாயர்புரம் திருமறைக் கல்லூரியில் கவிஞர் தமிழ் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். அந்நாட்களில் இயேசுவின் போதனைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு தன்னை கிறிஸ்துவுக்கு அர்ப்பணித்தார். தனது முப்பதாவது வயதில் சென்னையிலுள்ள தூய தாமஸ் ஆலயத்தில் திருமுழுக்குப் பெற்றார். அது முதல் ஹென்றி ஆல்பிரட் கிருஷ்ணப்பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார். இவர் சென்னையில் திருவர்த்தமானி என்ற இதழில் துணை ஆசிரியராகவும் மற்றும் மாநில உயர்நிலைப் பள்ளியின் தமிழ் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். பின்னர் திருநெல்வேலி அருகில் உள்ள பாளையம்கோட்டை சி.எம்.எஸ் கல்லூரியின் தமிழ்ப் பேராசிரியராகவும், கேரளா திருவனந்தபுரத்திலுள்ள மகராசர் கல்லூரியின் தமிழ்ப் பேராசிரியராகவும் பணியாற்றினார். 

இவர் காலத்தில் தஞ்சை வேதநாயகம் சாஸ்திரியார், மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை, மகாவித்வான் மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளை மற்றும் பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளை ஆகிய தமிழ் அறிஞர்கள் வாழ்ந்துவந்தனர். 

'இரட்சணிய யாத்திரிகம்' என்ற காப்பியத்தை எழுதி பெரும் புகழ் பெற்றவர் இவர். மேலும், இரட்சணிய மனோகரம், போற்றித் திரு அகவல், இரட்சணிய சரிதம் என்னும் செய்யுள் நூல்களையும் எழுதியுள்ளார். அப்படியே, இலக்கண சூடாமணி என்னும் இலக்கண நூல் மற்றும் ஹெ.ஆ.கிருஷ்ணப்பிள்ளை கிறிஸ்தவரான தன் வரலாறு புத்தகத்தையும் எழுதியுள்ளார். காவிய தரும் சங்கிரகம் என்னும் இலக்கியத் தொகுப்பும் இவரால் படைக்கப்பட்டதே. வேதப் பொருள் அம்மானை, பரத கண்ட புராதனம் என்ற அரிய நூல்களின் ஆசிரியரும் இவரே. 

1900 ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 3 அன்று இவ்வுலகத்தை விட்டு பிரிந்து சென்றார். 


உம்மண்டை கர்த்தரே

 

 உம்மண்டை கர்த்தரே





உம்மண்டை கர்த்தரே,

நான் சேரட்டும்;

சிலுவை சுமந்து நடப்பினும்;

என் ஆவல் என்றுமே

உம்மண்டை, கர்த்தரே

நான் சேர்வதே


தாசன் யாக்கோபைப் போல்

ராக்காலத்தில்

திக்கற்றுக் கல்லின் மேல்

தூங்குகையில், 

என்தன் கனாவிலே

உம்மண்டை கர்த்தரே,

இருப்பேனே


நீர் என்னை நடத்தும் 

பாதை எல்லாம்

விண் எட்டும் ஏணிபோல்

விளங்குமாம்;

தூதர் அழைப்பாரே

உம்மண்டை கர்த்தரே,

நான் சேரவே


விழித்து உம்மையே

நான் துதிப்பேன்,

என் துயர்க் கல்லை உம்

வீடாக்குவேன்; 

என் துன்பத்தாலுமே

உம்மண்டை, கர்த்தரே,

நான் சேர்வேனே


Nearer, my God, to Thee, nearer to Thee!
 E'en though it be a cross that raiseth me;
 Still all my song would be nearer, my God, to Thee,
 Nearer, my God, to Thee, nearer to Thee! 

 Though like the wanderer, the sun gone down,
 Darkness be over me, my rest a stone;
 Yet in my dreams I'd be nearer, my God, to Thee,
 Nearer, my God, to Thee, nearer to Thee! 

 There let the way appear steps unto heav'n;
 All that Thou sendest me in mercy giv'n;
 Angels to beckon me nearer, my God, to Thee,
 Nearer, my God, to Thee, nearer to Thee! 

 The with my waking thoughts bright with Thy praise,
 Out of my stony griefs Bethel I'll raise;
 So by my woes to be nearer, my God, to Thee,
 Nearer, my God, to Thee, nearer to Thee! 

 Or if on joyful wing, cleaving the sky,
 Sun, moon, and stars forgot, upwards I fly,
 Still all my song shall be, nearer, my God, to Thee,
 Nearer, my God, to Thee, nearer to Thee!


இப்பாடலை எழுதிய சாரா இங்கிலாந்திலுள்ள ஹார்லோவில் 1805 ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 22 அன்று பிறந்தார். இவரது தந்தை பெஞ்சமின் 'கேம்பிரிட்ஜ் இன்டெலிஜென்சர்' என்ற வாராந்திர புரட்சிப் பத்திரிக்கையின் நிருபர்; எனவே தந்தையின் எழுத்துத் திறமையை மகளும் பெற்றிருந்தாள்.

சாரா இளம் வயதிலேயே, அவர் பங்குபெறும் திருச்சபையின் செய்தி மலரில் கட்டுரைகளும் கவிதைகளும் எழுதுவார். பல தாலந்துகள் படைத்த சாரா ஒரு நல்ல அழகிய தோற்றம் உடையவர்; அத்துடன், நடிப்பதிலும் திறமை மிக்கவர். 1834ம் ஆண்டு ஜான் பிரிட்ஜஸ் ஆடம்ஸ் என்ற பிரபல பொறியியல் வல்லுனரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். அவருடைய பல்வேறு தாலந்துகளையும், விருப்பங்களையும் அறிந்த அவரது கணவர், அவரை மிகவும் உற்சாகப்படுத்தினார். 1837ல் லண்டனில் உள்ள ரிச்சர்டு கலையரங்கத்தில் மாக்பெத் சீமாட்டியாக நடித்தார். ஆயினும் அவரது உடல்நிலை பெலவீனமாக இருந்ததால், அவளால் தொடர்ந்து அதில் ஈடுபடமுடியவில்லை.  எனவே நடிப்பதை விட்டுவிட்டு, எழுத்துப்பணியில் தனது கவனத்தைத் திருப்பினாள்; சிறந்த எழுத்தாளராக மாறினார். 

சாராவின் சகோதரி எலிசபெத் இசை அமைப்பதில் தாலந்து படைத்தவளாக விளங்கினாள். எனவே. திறமைவாய்ந்த இச்கோதரிகளிடம் அவர்களது ஆலயப் போதகர் மறைதிரு வில்லியம் ஜான்சன் பாக்ஸ் தன் திருச்சபைக்கு ஒரு புதிய பாடல் புத்தகம் தயாரிக்கும் பொறுப்பை ஒப்படைத்தார். சகோதரிகள் பழைய பாடல்களுடன்,  13 புதிய பாடல்களையும் மற்றும் 62 புதிய ராகங்களையும் இப்புதிய பாடல் புத்தகத்தில் தங்கள் காணிக்கையாகச் சேர்த்தனர்.  

இயேசு நேசிக்கிறார்

 

 இயேசு நேசிக்கிறார், இயேசு நேசிக்கிறார்



இயேசு நேசிக்கிறார், இயேசு நேசிக்கிறார்

இயேசு என்னையும் நேசிக்க யான் செய்த

தென்ன மா தவமோ!


            சரணங்கள்


1. நீசனாமெனைத்தான் இயேசு நேசிக்கிறார்,

  மாசில்லாத பரன் சுதன்றன் முழு

  மனதால் நேசிக்கிறார்    -    இயேசு


2. பரம தந்தை தந்த பரிசுத்த வேதம்

  நரராமீனரை நேசிக்கிறாரென

  நவிலல் ஆச்சரியம்    -    இயேசு


3. நாதனை மறந்து நாட்கழித் துலைந்தும்

  நீதன் யேசெனை நேசிக்கிறாரெனல்

  நித்தம் ஆச்சரியம்    -    இயேசு


4. ஆசை இயேசுவென்னை அன்பாய் நேசிக்கிறார்ளூ

  அதை நினைந்தவர் அன்பின் கரத்துளே

  ஆவலாய் பறப்பேன்    -    இயேசு


5. ராசன் இயேசுவின் மேல் இன்ப கீதஞ் சொலில்

  ஈசன் இயேசெனைத் தானேசித்தாரென்று 

  இணையில் கீதஞ் சொல்வேன் - இயேசு


பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் யாழ்ப்பாணத்தில் கொலைக் குற்றத்திற்காக தூக்குத் தண்டணைப் பெற்ற கைதி ஒருவர் சிறைச்சாலையில் இருந்தார். சிறைச்சாலைக் கைதிகள் மத்தியில் ஊழியம் செய்துவந்த நற்செய்திப் பணியாளர் ஒருவர் அவரைச் சந்தித்து, அன்பாகப் பேசி, 'இயேசு உங்களை நேசிக்கிறார்' என்று கூறினார். தன்னையும் ஒரு பொருட்டாக மதித்து நேசிப்பவர் எவரும் உண்டோ என வியந்த அவர் நம்ப மறுத்து, உண்மைதானா? என வினவினார். நற்செய்திப் பணியாளர் தன் கையிலிருந்த வேத புத்தகத்தைக் காட்டி, இந்தப் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கும் உண்மை அதுவே எனக் கூறினார். அதைத் தொடர்ந்து பல வாரங்கள் இருவரும் வேத புத்தகத்தை சேர்ந்து வாசித்து இயேசுவின் தியாக அன்பைச் சிந்தித்தனர். தூக்குத் தண்டணை நிறைவேற்றப்படும் நாளுக்கு முன்னர், அக்கைதி ஆண்டவரை உள்ளத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு ஞானஸ்நானம் பெற்று 'பிரிக்கன் ரிஜ்' என்ற புதுப் பெயரும் பெற்றார். அவரைத் தூக்கிலிட்ட பின், அவரது உடைமைகளை அவரது சிறை அறையிலிருந்து எடுத்துச் செல்ல அவரது உறவினர் வந்தனர். அப்போது, அவர் தலையணைக்குக் கீழே ஒரு சிறு காகிதத்தில் இப்பாடல் எழுதப்பட்டிருந்தது. இப்பாடலின் ஒவ்வொரு அடியையும் தன் வாழ்வின் அனுபவ சாட்சியாக பிரிக்கன் ரிஜ் எழுதியிருக்கிறார் எனக் கூறினால் அது மிகையாகாது. அவர் தன் வாழ்வின் இறுதி நாட்களை நல் தைரியத்துடன், சாட்சியுள்ள வாழ்க்கையை நம்பிக்கையுடையவராய், தன் நண்பர் இயேசுவோடு என்றென்றும் வாழும் பரலோக வாழ்வை எதிர்நோக்கியவராய் அச்சிறைச்சாலையில் நடத்தியிருப்பார் என்பதில் சந்தேகமில்லை. 


  

கரையேறி உமதண்டை நிற்கும்போது ரட்சகா!

 

 



Charles Carroll Luther (1847-1924)


கரையேறி உமதண்டை நிற்கும்போது ரட்சகா!

உதவாமல் பலனற்று, வெட்கப்பட்டுப் போவேனோ?


ஆத்துமா ஒன்றும் இரட்சிக்காமல் வெட்கத்தோடே ஆண்டவா

வெறுங்கையனாக உம்மைக் கண்டுகொள்ளல் ஆகுமா?


ஆத்துமாக்கள் பேரில் வாஞ்சை வைத்திராமல் சோம்பலாய்க்

காலங்கழித்தோர் அந்நாளில் துக்கிப்பார் நிர்ப்பந்தராய்!


தேவரீர் கைதாங்க, சற்றும் சாவுக்கஞ்சிக் கலங்கேன்!

ஆயினும் நான் பலன்காண உழைக்காமற் போயினேன்!


வானான் எல்லாம் வீணாளாகச் சென்று போயிற்றே! ஐயோ

மோசம் போனேன் விட்ட நன்மை அழுதாலும் வருமோ?


பக்தரே! உற்சாகத்தோடு எழும்பிப் பிரகாசிப்பீர்

ஆத்துமாக்கள் இயேசுவண்டை வந்துசேர உழைப்பீர்


"Must I go, and empty handed,"


"Must I go, and empty handed,"

 Thus my dear Redeemer meet?

 Not one day of service give Him,

 Lay no trophy at His feet?


"Must I go, and empty handed?"

 Must I meet my Savior so?

 Not one soul with which to greet Him,

 Must I empty handed go?


 Not at death I shrink or falter,

 For my Savior saves me now;

 But to meet Him empty handed,

 Thought of that now clouds my brow.


O the years in sinning wasted,

 Could I but recall them now,

 I would give them to my Savior,

 To His will I’d gladly bow.


O ye saints, arouse, be earnest,

 Up and work while yet ’tis day;

 Ere the night of death o’ertake thee,

 Strive for souls while still you may.


சார்லஸ் கேரல் லூத்தர் ஒரு பாப்திஸ்து சபைப் போதகர். 1886 ம் ஆண்டு போதகராகும் வரை, அவர் ஒரு பத்திரிக்கையாளராகவும் பின்னர் நற்செய்தி பணியாளராகவும் பணி செய்தார். அவர் பல பாடல்களை எழுதவில்லை என்றபோதிலும், 1877 ல் மரணத்தருவாயில் இருந்த ஒரு வாலிபனைப் பற்றி போதகர் ஒருவர் கூறிய சம்பவம் இப்பாடலை எழுதும்படி இவரைத் தூண்டியது. 


அந்த வாலிபன் ஒரு மாதத்திற்கு முன்னர்தான் கிறிஸ்துவை தனது சொந்த இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டிருந்தான். தனது வாழ்வின் கடைசி மணித்துளிகளில் இரட்பிப்பின் இலவச ஈவைத் தந்ததற்காக தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தினான். ஆயினும் அவரைப் பற்றி பலரிடம் பகிர்ந்துகொள்ள வாய்ப்பில்லாமல் போய்விட்டதே என வருந்தினான். 'நான் மரிப்பதைக் குறித்துப் பயப்படவில்லை, ஆனால் வெறுங்கையாய் நான் ஆண்டவரிடம் செல்லவேண்டுமா?' என அங்கலாய்த்தான். இந்த வாலிபனின் அங்கலாய்ப்பை சவாலாக வைத்து லூத்தர் இப்பாடலை எழுதினார். 


அநேக கிறிஸ்தவர்கள் இந்த வாலிபனை விட அதி சீக்கிரமே கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டு, அநேகருக்கு அவரை அறிவிக்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றிருக்கின்றனர். 

எருசலேம் என் ஆலயம்

 

 

எருசலேம் என் ஆலயம்


வெளிப்படுத்தல் 21ம் அதிகாரம் 


1. எருசலேம் என் ஆலயம்,

  ஆசித்த வீடதே

  நான் அதைக்கண்டு பாக்கியம் 

  அடைய வேண்டுமே.


2. பொற்றளம் போட்ட வீதியில்

  எப்போதுலாவுவேன்?

  பளிங்காய்த் தோன்றும் ஸ்தலத்தில் 

  எப்போது பணிவேன்?


3. எந்நாளும் கூட்டம் கூட்டமாய்

  நிற்கும் அம்மோட்சத்தார்

  கர்த்தாவைப் போற்றிக் களிப்பாய்

  ஓய்வின்றிப் பாமுவார்.


4. நானும் அங்குள்ள கூட்டத்தில்

  சேர்ந்தும்மைக் காணவே

  வாஞ்சி;த்து, லோக து;பத்தில்

  களிப்பேன், இயேசுவே.


5. எருசலேம் என் ஆலயம்,

  நான் உன்னில் வாழுவேன்

  என் ஆவல், என் அடைக்கலம்,

  எப்போது சேருவேன்?


நியூ இங்கிலாந்தில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன், ஒரு தாய் தன் ஒரே பாலகனைத் தூங்க வைக்கும் தாலாட்டுப் பாடலாக இதை உபயோகித்து வந்தாள். வேதனைகளும், பாடுகளும் நிறைந்த அவள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாள் முடிவிலும், இப்பாடலைப் பாடி, மன அமைதியையும் இளைப்பாறுதலையும் பெறுவது அவளுடைய வழக்கமாயிருந்தது. அவளுடைய மகன் பெரியவனாகி, தினமும் அந்தி சாயும் நேரத்தில் மாடுகளை ஓட்டிக் கொண்டு வீடு திரும்பும் போது, வீட்டிலிருந்து அவன் தாய் பாடும் இப்பாடலின் சத்தம் அவனை வரவேற்கும்.

நாளடைவில், அவன் தாய் வியாதிப்பட்டு பலவீனமடைந்த போதும், இப்பாடலை மெல்லிய குரலில் அவள் பாட, அவன் கேட்பதுண்டு. சில நாட்களுக்குப்பின் அவனது தாய் மரித்தாள். தாயின் பாடல் ஒலியும் மறைந்து Nபுhனர். அன்பற்று கடுமையாய் நடத்திய தன் தகப்பனின் செயலைப் பொறுக்;க முடியாமல், அவன் தன் உடைமைகளையும் தன் தாயின் பொக்கிஷமான வேதபுத்தகத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு வீட்டை விட்டு பட்டணத்திற்கு ஓடிப் போனான். அங்கு தீய நண்பர்களோடு பழகி, தன்; வாழ்க்கையையும், உடலையும் கெடுத்து வியாதிப்பட்டான்.

ஒரு பொது விடுதியில் மரண அவஸ்தைப் பட்டுக் கொண்டிருந்த அவனைச் சந்திக்க, மிஷனரி ஒருவர் வந்தார். ஆண்டவின் அன்பைப் பற்றி அவர் பலமுறை எடுத்துக்கூறியும், அவன் ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்துவிட்டான். இம்முயற்சியில் தோல்வியுற்று, மனமுடைந்த மிஷனரி, மரிக்கும்  அந்த வாலிபனை விட்டு சற்றே விலகி, ஜன்னலருகே சென்று, இப்பாடலை சோர்வுடன், மெல்லிய குரலில் பாட ஆரம்பித்தார். அதைக் கேட்டவுடன், அவ்வாலிபன் கண்ணீர் மல்க, 'இது  என் தாய் விரும்பிப் பாடும் பாட்டல்லவா!' என்று கூறினான். அப்போது, அவன் தாயின் அன்பும், அவளது ஜெபங்களும், பக்தி நிறைந்த வாழ்க்கையும், அவன் மனக்கண்முன் தோன்றின. 'என் தந்தையின கொடூர நடத்தையால் நான் வீட்டை விட்டு வெளியேறின போதெல்லாம் என்னை அன்போடு தடுத்தது என் தாயின் இந்தப்பாடல் தானே! எத்தனை ஆண்டுகள் இதை மறந்து போனேன்!' என்று கதறினான்.

அந்நிலையில், தாயின் அன்புக்கும் மேலான இயேசுவின் அன்பை, மிஷனரி மீண்டும் எடுத்துரைத்தார். அவன் ஏற்றுக் கொண்டு, அவருடைய சமாதானத்தையும் சந்தோஷத்தையும் பெற்று மரித்தான். அமைதியாக விளங்கிய அவன் முகத்தை நோக்கிய வண்ணம், மிஷனரி கூறினார், 'அந்தத் தாயின் பாடல்! தூர இடங்களில் அலைந்து திரிந்த அவளது மகனைத் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொள்ள, ஆண்டவர் இப்பாடலையல்லவா உபயோகித்தார்!'.

இந்த அருமையான பாடலை எழுதியவர் யாரென்று தெரியவில்லை. 'கு.டீ.P.' என்ற கையெழுத்தை மட்டும் விட்டுச் சென்ற இவர், 16 அல்லது 17ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த கத்தோலிக்கப் பாதிரியாராக இருக்கக்கூடுமென கருதப்படுகிறது.

எக்கிங்டனின் போதகர், ஜோசப் பிரோம்ஹெட் என்பவரை, அப்போது உபயோகத்திலிருந்த ஆலயப்பாடல் புத்தகத்தைத் திருத்தி அமைத்துத் தருமாறு கேட்டுக் கொண்டார். அதன்படி 1795ம் ஆண்டு வெளிவந்த, புதுப்பாடல் புத்தகத்தில் சேர்க்கப்பட்ட 37 பாடல்களில் இப்பாடலும் ஒன்று. பரலோகத்தைப் பற்றி, நானூறு வார்த்தைகளங்கிய கட்டுரையாக, இது முதலில் உருவெடுத்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21ம் அதிகாரத்தை மையமாகக் கொண்டு, ஆசிரியரின் உணர்ச்சி மிக்க படைப்பாக உருவானது. முதலில் அநேக எழுத்துப் பிழைகளுடன், 26 சரணங்களைக் கொண்டிருந்த இப்பாடலில், 7 சரணங்களே இப்போது உபயோகத்திலுள்ளன. இப்பாடலின் மூலம் ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதம் பெற்றவர் பலர்.

இந்நாட்களில், இறந்தோர் வீடுகளில், மற்றும் அடக்க ஆராதனைகளில் மட்;டும் இப்பாடல் பாடப்படுகிறது. தன் மரணத்தையோ, ஆண்டவரின் இரண்டாம் வருகையையோ சந்திக்க ஆயத்தமில்லாத, பல கிறிஸ்தவ மக்களுக்கு, மரண பயத்தையும், திகிலையும் ஊட்டும் சாவுப்பாடலாக இது மாறியிருப்பது வேதனைக்குரிய காரியம். ஆனால், பரலோகத்தை அழகாக சித்தரிக்கும் இப்பாடல், இரட்சிப்பின் அனுபவம் பெற்றவர்களுக்கு, நித்திய வாழ்வின் நம்பிக்கையூட்டுவதாக விளங்குகிறது.